Baexemnaar Bob leeft tussen de bombardementen in Kyiv: ‘Maar de sfeer is onbreekbaar’

“De mensen zijn niet te breken. Mensen dansen op straat. Gisteravond barbecueden de mensen hier nog op het plein. De sfeer is onbreekbaar. Dat is de reden waarom ik van het land ben gaan houden. De mensen zijn onvermoeibaar”, zegt Bob Wouda uit Baexem. Hij woont met vrouw en kinderen in de Oekraïense hoofdstad Kyiv, die voortdurend onder vuur ligt van de Russen.

De getuigenis van Wouda bevestigt wat historici al stellen. Het bombarderen van steden breekt de moraal van de inwoners niet, maar verenigt ze juist. Lijden brengt mensen samen.

Wouda zit in de Oekraïense hoofdstad vanwege het goede doel Platform Oekraïne, waar hij de voorzitter van is. Normaal gesproken woont hij er samen met zijn Oekraïense vrouw en twee kinderen. Maar nu niet meer. “Ze zijn naar haar ouders in Mykolajiv gegaan”, zegt Wouda tegen L1. Mykolajiv ligt zo’n 500 kilometer zuidelijker.

Beter voorbereid

In de nacht van maandag op dinsdag werd het gevaar weer eens bevestigd, zag Wouda: “Om 02:00 uur begonnen de bombardementen. Dat is bijna constant doorgegaan tot 05:00 uur. Ik zit op de tweede verdieping. Mijn ramen van dubbelglas gingen heen en weer, en af en toe gingen de alarmen van auto’s af.” De meeste bombardementen waren aan de linkeroever volgens de Baexemnaar.

Hij woont aan de rechteroever. “Maar de explosies waren dusdanig hevig dat alles eruit ligt”, vervolgt hij. “We hebben geen water, geen stroom en geen verwarming.” Hij merkt op dat de Oekraïners beter zijn voorbereid op dit soort noodsituaties dan vier jaar geleden. “Overal op straat gonzen de aggregaten. Banken, supermarkten, koffiewinkeltjes: ze werken allemaal met aggregaten. Wat dat betreft gaat het leven gewoon door. We hebben te eten.”

Mutsjes

Hoewel het leven doorgaat, hebben de bombardementen impact op het dagelijks leven. “Je moet gewoon je behoefte doen, maar er is geen water in het toilet.” De verwarming doet het niet, waardoor het koud is in de huizen in Kyiv. “Je slaapt met je sokken aan, draagt een trui en binnen heeft iedereen een muts op. Vorige week vroor het 18 graden en binnen was het slechts 9 graden. En dan zit ik nog in een gebouw, sommige mensen hebben geen ramen meer”, zegt hij. “Ik heb vrienden van wie de kinderen met mutsjes op slapen.”